Het was natuurlijk wel verdacht dat de overheid speciaal in dit gebied een kostbare en langdurige campagne op touw zette om de mensen te vertellen dat het hier ‘veel veiliger’ zou gaan worden, maar de aap kwam snel uit de mouw!

De stuurgroep (bestaande uit vertegenwoordigers van ministerie, rijkswaterstaat, de betrokken provincies, waterschappen en gemeentes) bleek wel DRIE doelstellingen voor dit gebied te hebben (zie vorige pagina) maar heel het informatiecircus bleek in feite te gaan over doelstelling 2!

(Doelstelling 3 gaat slechts over bepaalde voordeeltjes voor de gemeentes, de zgn. ‘meekoppelkansen’ in samenhang met

doelstelling 2).


Er kwam een website ‘Lob van Gennep’ en een facebookpagina met dezelfde naam en vervolgens werden in de dorpen (Middelaar, Plasmolen, Milsbeek, Ottersum en Ven-Zelderheide)  informatieavonden, omgevingswerkgroepen, inloopmiddagen, keukentafelgesprekken, vervolgens ‘werkateliers’  en zelfs gezellige bijeenkomsten met klapstoelen op de dijk.  

De vanzelfsprekendheid, de logica van het waterbergingsplan probeerde men aan te tonen door te vertellen dat ons gebied al ‘van oudsher tot de bedding van de Maas zou behoren. Dit is geologisch-historische onjuist. Men vertelde ook dat het gebied al vaak was overstroomd in het verleden. Echter, tot zover was na te gaan bleef het gebied de afgelopen twee eeuwen - zelfs zonder dijken - voor het overgrote deel droog! Ook wees men er nadrukkelijk op dat ons gebied (sinds 1996) ‘juridisch’ tot de winterbedding van de Maas behoort.

 

Voor de inrichting van ons woongebied als waterberging werden voorjaar 2019 verschillende opties gepresenteerd, die in de loop van 2019 aan verandering onderhevig waren, maar de enige die echt de voorkeur leek te genieten van de projectgroep was:


‘de regelbare waterinlaat’, in de volksmond ‘de schuif’ genoemd.


De projectgroep vertelde aan de bewoners dat waterberging alhier noodzakelijk was voor de veiligheid stroomafwaarts, zoals voor de bescherming van regio Den Bosch, die was immers veel dichter bevolkt.

Maar:

Uit de eigen MIRT-rapporten bleek echter dat die zgn noodzaak eerder een keuze was: door onze dorpen als waterberging te gebruiken, zou dat stroomafwaarts bij hoogwater 12-16 cm schelen. Maar toen werd duidelijk waar het ECHT om ging: men zou stroomafwaarts langs de meanderende Maas minder of zelfs geen dijkwerkzaamheden hoeven te verrichten’, DUS het betekende een aanzienlijke besparing van kosten en moeite, en men kon dan meteen over een afstand van ca. 20 km van de totaal 200 km bedijkte Maas, ‘bijzonder dijklandschap’ behouden. Dat laatste had m.n. te maken met een verspreide 20 km aan dijkhuisjes, die zonder dijkverhoging/verzwaring/ verlegging hun oorspronkelijke band met de rivier konden behouden.

Tot zover dus de ‘noodzaak’ mbt stroomafwaarts: er zijn geen mensenlevens mee gemoeid, en voor droge voeten zou men daar zelf ook nog maatregelen kunnen nemen.


Dit viel allemaal niet goed bij de bewoners hier, er kwamen veel vragen en protesten, zoals het burgerinitiatief

Neetegendevloedgolf, er werd online een petitie gestart en een handtekeningenactie op papier in de dorpen, maar de projectgroep bleef vasthouden aan de waterberging en de ‘verbetering’ daarvan. De eigen gemeentes (Mook en Gennep) hielden zich erg stil. De rol van de gemeentes is sowieso zeer vaag. Ze zijn als democratisch gekozen afgevaardigden van de bewoners ook vertegenwoordigd in de stuurgroep, maar vertellen vervolgens dat ze niets te vertellen hebben! Tot zover de democratische inbeng! Misschien wentelden de gemeentes zich al in de zgn ‘meekoppelkansen’. De meeste politieke partijen houden zich nog steeds angstvallig stil op het gemeentelijk pluche. Alleen iemand van de PvdA in Gennep sprak zich laatst helder uit  tegen waterberging. D66 in Gennep meende slechts dat er niet goed werd gecommuniceerd. In Mook gaat de politiek nog steeds voor de ‘veiligste’ oplossing voor de dorpen…. Maar men doet geen uitspraken over wat dan wel het veiligste zou zijn.

  

De projectgroep moest het over een andere boeg gooien in een poging om draagvlak te krijgen voor de inrichting als waterberging, maar ook als het ging over hun eigen inmiddels overduidelijke voorkeur: De SCHUIF.

Dus kwam men met het verhaal dat het met een schuif heel erg veilig zou zijn, veel en veel veiliger dan wettelijke normdijken. De schuif zou hoger zijn dan de normdijken dus het water langer tegenhouden. De normdijken hebben hier nu (volgens de pprojectgroep) een statistische overstromingskans van 1/250 jaar en dat zou straks - conform de laatste waterwet van 2017- 1/300 jaar moeten worden. MAAR, met een schuif in de dijk zouden we hier nog veel veiliger zijn!????


Het was onzin om te beweren dat een schuif voor ons gebied veiliger zou zijn dan de wettelijke normdijken. De overstromingskans heeft alleen te maken met de hoogte en de stevigheid van de dijken, maar een schuif zou er echt alleen komen om op zeker moment open te kunnen zetten en nergens anders voor en het openen van een schuif zou zeker niet te vergelijken zijn met de overstroming van een dijk.!

 

De stuurgroep liet/laat de bewoners voortdurend ‘meedenken’, ideeën en zienswijzen inbrengen. Dat is namelijk de verplichte procedure voor ingrijpende plannen als deze. Zo wordt de suggestie gewekt dat de bewoners invloed hebben op de uiteindelijke gang van zaken, maar dat viel tegen. De inbreng mocht namelijk louter betrekking hebben op het begrensde grondgebied dat men als ‘Lob van Gennep’ betitelde. Dit terwijl het project ‘Lob van Gennep’ zelf juist uitsluitend was bedacht vanwege effecten buiten dit grondgebied.

Keer op keer bleek dat de projectgroep vooral gericht bleef op het verbeteren van de ‘waterbergende werking’ van onze dorpen en op het creëren van draagvlak voor hun eigen favoriete oplossing: De schuif. En daarvoor haalde men echt alles uit de kast: De veel kleinere overstromingskans werd wel 1000 jaar in geval van een schuif, en werd uiteindelijk zelfs opgekrikt tot eens in de 3000 jaar! Na kritische vragen hierover, werd verteld dat de aanliggende dijken ook extra verhoogd zouden worden. Men zei er niet bij dat die extra hoge dijken uiteraard ook zouden zorgen voor een extra diepe potentiële badkuip.

Kritische inwoners vroegen zich natuuurlijk ook af waar we hier al die extra veiligheid toch aan zouden verdienen? Voor niets gaat de zon op tenslotte… en we hebben tussen Gennep en Mook immers maar wettelijk recht op 1:300! En dan krijgen we ‘zomaar’ 1:3000 aangeboden! Eens in de 3000 jaar… , totdat de schuif open zou gaan natuurlijk. Wanneer dat ‘eens’ zou zijn, misschien wel in 2022, wie het weet mag het zeggen. Het projectteam benadrukte de aanwezigheid van een streng protocol en ook het feit dat de schuif niet gebruikt zou worden in geval van een calamiteit. Niemand repte over kwetsbaarheid van het systeem door bv. menselijk handelen, door haperende mechanica, en kwetsbaarheid op het vlak van IT. Bovendien zitten er straks weer andere mensen op het bekende pluche, bestuurders die weer anders kunnen beslissen en een andere definitie van een ‘calamiteit’ zouden kunnen hanteren.

   

Op 18 juni 2020 schreef minister Van Nieuwenhuizen een brief aan de Tweede Kamer, waarin zij de beslissing aankondigt dat de wettelijke status uit 1996 van rivierbedding, - voor heel Limburg-  straks komt te vervallen, dus ook voor “Lob van Gennep”! Dit zou eigenlijk moeten betekenen dat die ‘waterbergende functie’ (zo staat het beschreven in de brief) voor ons gebied ook zou vervallen, want dat was in feite niet meer dan een ‘papieren functie’ die samenhing met de papieren status van rivierbedding … helaas, dat was/is niet het geval. Het heeft wel tot gevolg dat straks het onderscheid tussen bouwwerken van voor en na 1996 verdwijnt, en daarmee de ongelijkheid die was ontstaan inzake een eventuele tegemoetkoming in de schade na een overstroming of dijkdoorbraak in het kader van de wettelijke regeling (WTS).

  

Zomer 2020 werd bekend dat er een verbreding van de Maas is gepland *bij de brug tussen Gennep en Oeffelt! Die verbreding zal tot gevolg hebben dat er daar meer water onder de brug door kan. De spoorbrug van Mook vormt echter een flessenhals en aan de Brabantse kant van de rivier geldt een wettelijke norm van eens in de 3000 jaar. Vraag: waar blijft al dat extra water dan voorbij Gennep?

* Bij navraag zou dit een maatregel van de provincie Brabant/het waterschap Aa en Maas zijn. Het waterschap Limburg zou hier niet bij betrokken zijn, maar staat in het plan wel als partner genoemd.


Op vrijdag 2 oktober 2020, na anderhalf jaar gedoe, verstuurde de projectgroep ’Lob van Gennep’ een persbericht en nieuwsbrief met de voor velen zeer verrassende mededeling dat men op grond van de huidige gegevens nu mogelijk zal gaan voor de optie ‘reguliere dijken’ (1:300 dus). Het zou zijn gebleken dat er met reguliere dijken alhier, de waterstand stroomafwaarts met 7 cm wordt verlaagd. Eerder dacht men nog aan een waterstandsverhoging bij dit alternatief… Raar verhaal. We zullen zien. Er is nog geen definitieve beslissing en het gebied tussen Gennep en Mook staat nog steeds te boek als waterberging.

SBH-ntdv -Waar gaat het om?

HOE DAN OOK:


SBH/ NTDV wil WETTELIJKE NORMDIJKEN en GEEN INRICHTING ALS WATERBERGINGSGEBIED op welke wijze dan ook. Dat laatste is namelijk essentieel. Wij vinden het absoluut niet kunnen om een bewoond gebied met vijf dorpen simpelweg in te richten als waterberging, op wat voor manier dan ook en ook niet  te bestempelen als waterberging. We hebben hier recht op wettelijke normbescherming en dat gaat per definitie niet samen met de status van waterberging! Ook zijn wij alert op de naleving van de wettelijk minimale norm voor dit gebied en op andere maatregelen die deze wettelijk norm onder druk kunnen zetten, waardoor ons gebied eventueel ook anderszins als waterberging  zou kunnen dienen.

SBH-ntdv -Waar gaat het om?

terug

LINKS

div. links

Gang van zaken vanaf voorjaar 2019

gang van zaken vanaf voorjaar 2019